Pistill að austan

Sælt veri fólkið!
Kominn tími á að hreyfa við lyklaborðinu og koma einhverju frá sér. Frá því að ég bullaði einhverju hér inn síðast hefur örugglega margt gerst, bæði í okkar lífi og örugglega líka í ykkar lífi sem gaman væri að heyra af.
Af okkur Stínu er allt gott að frétta, við kúrum hér tvö í kotinu, fáum að vísu barnabörnin í heimsókn af og til og þá er nú kátt í kotinu. Ekki svo að skilja að okkur leiðist svona tveimur saman, það er bara alltaf svo yndislegt að fá þær í heimsókn.
Við komum nokkuð vel undan sumri, hefði mátt vera sólríkara hér á austurhorninu en svona er það nú bara við ráðum þessu víst ekki þó ótrúlegt megi virðast. Ég skipti sumarfríinu mínu í tvennt að þessu sinni, við vorum hérna heima fyrripartinn og sinntum bústörfum eins og vera ber, Magga og Jóna Guðný komu til okkar og síðar Jóna, Margrét Ólafía og Gummi þannig að sá hluti var alveg frábær, seinnihlutann vorum við í Hveragerði hjá Jónu og fjölskyldu og að sjálfsögðu var sá hluti ekki síðri.
Við söknum þess svolítið að hafa ekki brugðið okkur vestur í sumar því eftir því sem Ella segir þá var víst alveg geggjað veður þar, berjaspretta með ólíkindum og mannlíf með miklum blóma. Ég held reyndar að hún hafi verið að ljúga að mér því það skýtur svolítið skökku við að í öllu þessu gósen tíðarfari þá virðast allir vera einhverstaðar annarstaðar, Tóta í Boston, Sigga í Kaupmannahöfn og guð má vita hverjir fleiri af ættboganum á flækingi um allan heiminn. Við bíðum spennt eftir smásögunum frá henni Siggu og vonandi frá öðrum flökkurum ættarinnar, hvort sem það er af flakki innan eða utan lands.
Að öðru, var ekki meiningin að hafa ættarmót (hitting) einhvern tíman fljótlega á næsta ári eða kannski bara á því þarnæsta. Gott væri að fá að vita það í tíma svo að afsakanir á borð við, „ég gat ekki fengið frí með svona skömmum fyrirvara“ verði ekki til þess að draga úr mætingu.

Ekki meira að sinni,
Verið nú dugleg að skrifa inn pistla
Kv,
Gunnar og Stína